logo stichting mensen voor de aarde

Charlotte, Remco en kinderen vertellen

Ooit kochten we weleens een staatslot. Dan fantaseerden we erop los wat we zouden doen met een miljoen of meer. Eigenlijk kochten we daarmee dus 'een week fantaseren', want we wisten heus wel dat de kans daadwerkelijk te winnen nihil was.

Het gekke is dat we eigenlijk helemaal niet iets geks wensten, maar een duurzaam huis net zo groot als we nodig hebben op een mooie plek met een stukje grond eromheen waarop we wat fruitbomen en struiken kunnen laten groeien, een paar dieren, een moestuin. Een plek die leeft en waar we ons vrij kunnen voelen, maar ook een plek waar dingen mogelijk zijn; iets gecreëerd kan worden.

Helaas leek dit niet zomaar binnen ons bereik. We zochten met regelmaat naar stukken grond en/of woningen, maar binnen ons budget leek het onmogelijk. Toch bleven we dromen en praten over wat ons ideaal uiteindelijk zou zijn, ondanks dat we al een poos geen staatsloten meer kochten ;-)

Eigenlijk is het ook heel gek dat het heel moeilijk is om duurzaam te kunnen wonen, dat dat afhankelijk is van geld in plaats van wat het bijdraagt aan een gezonde wereld. Dat grond koopwaar is is eigenlijk al heel gek, want er is ooit dan dus iemand geweest die dat zich toegeëigend heeft. Hier zijn jij en ik als vanzelfsprekend mee opgegroeid, maar is het niet vergelijkbaar met dat het net zo raar zou zijn als we huur zouden moeten betalen voor een stukje lucht dat we inademen? Of een energierekening voor zonnestralen? Zou het niet logischer zijn dat de aarde gewoon beschikbaar zou zijn voor iedereen en ieder de verantwoordelijkheid krijgt voor een klein stukje van het geheel zo lang hij op die plek leeft?

Toen overleed Saskia en leidde Wouter van 't Leeuweriksveld me met een paar mensen rond in haar tuin na de afscheidsceremonie. Hij vertelde over haar idealen over dat ze haar huis heeft nagelaten aan Stichting Mensen voor de Aarde.
Wat bijzonder! Na het er thuis met Remco over te hebben gehad ontstond het idee dat dat wellicht een mooie kans voor ons zou zijn om onze droom, en daarmee ook Saskia's droom te kunnen verwezenlijken.

Ontzettend dankbaar zijn we dat Remco en ik daadwerkelijk het vertrouwen hebben gekregen om dit, samen met onze dochters Fee(15), Bloem(13), Vlinder(7) en Maan(4) te mogen gaan doen.

Ondanks dat het huis geschonken is, zat er nog een heel stuk restschuld op het huis en niet te vergeten erfbelasting. Daarvoor is er nu een crowdfunding waarbij we dit bedrag voor eind februari bij elkaar proberen te krijgen.

Hierna mag er nooit meer een hypotheek op dit stuk grond komen. Het mag enkel gebruikt en verzorgd worden door iemand die dat vertrouwen krijgt en zolang diegene er woont.

Wij betalen daar straks een soort huur, al dekt dat woord de lading niet, een beter woord is gebruikersvergoeding. De gebruikersvergoeding is in dienst van het geheel om dat in stand te houden en om de leningen ten behoeve van de crowdfunding af te lossen.

Ons huidige huis hopen we snel te kunnen verkopen. Het geld dat hieruit vrij komt willen we gebruiken om ons nieuwe huis op te knappen en te verduurzamen.

We zien in de stichting geen huurbaas die verantwoordelijk is voor het onderhoud van het huis en/of perceel zoals bij een gangbare huurcontructie. We zullen hier zelf zorg voor dragen.

Daarbij willen we ons inzetten om meer geld te genereren voor de stichting, dit door meer 'huur' (gebruikersvergoeding) af te dragen dan voor de basis vereist is, zodat er ruimte gecreëerd wordt voor het onder de stichting brengen van nog meer woningen en grond.
Wanneer er een x-aantal mensen dit op deze manier doet, dan dragen we samen de stichting dusdanig dat deze vanuit een druppel op de gloeiende plaat een wezenlijke stap naar een gezond systeem kan vormen en we samen, met ieder zijn verantwoordelijkheid over een klein stukje, een gezond en eerlijk geheel mogen vormen.

Charlotte

< Terug naar 'Actueel'